donderdag 1 september 2011

Over een meertje en een zwarte hond.

Als wij op vakantie zijn vinden wij het altijd leuk om gewoon een beetje doelloos door de omgeving te rijden. Met name als kleine meisjes piepen en eigenlijk een tukje zouden moeten doen, en dan in de auto gelijk in slaap vallen. We rijden over desolate wegen door desolate dorpen met desolate huizen. Maar net zo makkelijk rijden we door meer welvarende streken, met mooie dorpen opgevrolijkt door grote bakken geraniums. 
En zo kon het dat wij na een middag poedelen en zonnen bij een meertje in Chénérailles op de terugweg een detour namen. 





Wij reden over afgelegen wegen, door afgelegen streken. Veel akkerbouw, tractors en zelfs combines. Her en der verspreid een boerderij. Rijden gaat veel langzamer dan de toegestane 90 km, die wij gewoon onverantwoord achten. En die zo later bleek het leven redde van een overenthousiaste of was het een agressieve zwarte hond. 
Achter de bocht een desolate boerderij, alhoewel nog wel bewoond. Door een oud Frans boertje. Oogt ruim over de 90 en steunt zwaar op zijn stok terwijl hij in de verte staat te turen. Vergezelt door zijn zwarte hond. Die zwarte hond die als een Don Quichot de strijd aangaat met onze bus nog voordat wij de boerderij passeren. Die bus die ternauwernood op tijd kan remmen. 
De oude boer tuurt verder, terwijl de hond rondjes om de bus blijft rennen. En wij geschokt doorrijden, blij dat we niet de toegestane 90 reden. 

5 opmerkingen:

  1. Ja, heerlijk dat toeren! Doen wij ook om dezelfde redenen. Hihi, oude mannetjes, landweggetjes en boze honden ...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ohhhh heerlijk zeg, vakanties gaan altijd veeeel te snel voor bij zucht, het einde is nu echt in zicht he?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou, zeker een mooi verslag ja. Waar zo'n detour je niet brengen kan...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heerlijk verslagje. Wij zijn ook dol op desolate wegen.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je even langs kwam, ik ♥ reacties!!