zondag 29 april 2012

Over nog meer rokjes, knisperdoekjes en luierzakjes.

Madame ZsaZsa hield me goed in haar greep. Het ene na het andere rokje rolde hier van de band. Het leuke van de patroontjes is ook dat de rokjes lekker snel klaar zijn.


De zoom werd een hele soap, maar uiteindelijk was hij naar tevredenheid :-).

 
En zoals alleen kleine meisjes dat kunnen werd het rokje goedgekeurd met veel zang en dans. 
Altijd weer fijn, want kleine meisjes hebben ook een uitgesproken smaak en niet alles valt altijd even goed in de smaak.
Patroon: Madame Zsazsa
Stof: De sprookjestof is van Rakketak en de bloempjes kreeg ik van een lieve vriendin.

Voor het pasgeboren broertje van het vriendinnetje van het kleine meisje maakte ik 2 kadootjes.


Een knisper/label doekje.


En een luierzakje. Beschrijvingen vond ik hier en hier.
Hier op de foto nog met een megaluier, maar na mijn oproep op Facebook kon het zakje gevuld worden met ieniemienie luiertjes. Zo schattig. 
Ik was ook alweer helemaal vergeten hoe onwijs klein pasgeboren babietjes zijn. En hoe groot je eigen jongste kind dan opeens word.
Ik vond het heel spannend om een zelfgemaakt kadootje te geven, maar het werd enthousiast ontvangen. Dus dat ga ik zeker vaker doen!

maandag 23 april 2012

Home Sweet Home.


Lekker op de bank bij Mama als je niet helemaal fit bent.


Een veilige plek om te schuilen, voor wilde kinderen neerploffende schooltassen opdringerige honden en terugmeppende katachtige medebewoners.


En als het buiten wel herfst lijkt dan halen we de lente gewoon maar weer in huis.

* Zomaar wat kleine fijne dingen *

Meer Home Sweet Homes vind je bij Barbaramama.

dinsdag 17 april 2012

Schoolplein ontgroening.

Er was kennelijk een conflict. 
Een conflict waar ik geen weet van had. 
Er was kennelijk een conflict met mijn fiets. 
Kennelijk was er een hiĆ«rarchie. Een hiĆ«rarchie over waar nieuwkomende onderbouwmoeders hun fiets moesten parkeren. 
Maar ik, ik als onschuldige onwetender had daar geen weet van. 
En zo vond ik mij regelmatig onwetend ingeklemd door meer ervaren onderbouwmoeders. Die geen centimeter weken, en met luid opzienbaar hun kroost de schuld gaven. 
En ik was verwonderd. 
Ik vroeg mij verwonderd af, of ik soms iets gemist had. 
Of ik misschien op een plekje stond die bestemd was voor een ander. 
Ik was ook verward, ik was verward en zocht de oorzaak bij mijzelf. Ik dacht wat doe ik verkeerd. Wat zie ik niet ondanks al mijn onderbouw ervaring. Wat mis ik hier. Hoe komt het dat ik met al mijn onderbouw ervaring niet weet waar ik mijn fiets moet parkeren.
Want ik dacht dat moeders deze fase al sinds de kleuterschool ontgroeit waren. Ik dacht dat we volwassen waren en daar allemaal met hetzelfde doel stonden.
Ik deelde mijn zorgen. 
Ik deelde mijn zorgen, en mijn zorgen kregen dankzij haar een naam. 
En elke keer als mijn fiets werd omringd en ingeklemd zong ik mijn eigen mantra. Zong ik mijn mantra met een glimlach om de lippen. 

zondag 15 april 2012

Over een klein meisje en nieuwe schoenen.

 Het kleine meisje kreeg nieuwe schoenen, het liefst ging ze er ook mee slapen. En ik, ik koester de momenten dat ze nog opgetogen word van mijn gekochte en gemaakte goed.
 Mijn god, wat krijgt ze grote voeten!! 





 Het weer was mooi, de was wapperde al in de wind. En het kleine meisje, hond en ik maakten een wandeling richting voetbalveld. Het voetbalveld waar de olijke tweeling 's morgens al 2-1 maakte. Het kleine meisje scandeerde HUP JVC en begeleide het team van nr. 2 naar een 7-0 zege. In de rust speelde zij haar eigen spel, oefende schoten op doel en schwalbe's. 



Fijne zondag!!

dinsdag 3 april 2012

Zwemles.

Ze komt vrolijk *na een kort dipje gaat ze ook werkelijk weer vrolijk naar school* de school uit rennen. 
Die kleine meid van ons. 
Ze rent, nee het is meer huppelend rennen, in mijn armen onderwijl Mahaam mag ik met haar spelen?? roepend. 
Vandaag kan er niet gespeeld worden, vandaag is de eerste zwemles. Ze licht nog meer op, en verheugd rent ze naar haar. Ik kan niet spelen, ik mag zwemmen gilt ze. 


Thuis staat de zwemtas al klaar. 
Gevuld met haar nieuwe tankini. Geen koude buik, en makkelijk als ze even tussendoor naar de wc moet. 
Ze huppelt en ze stuitert door huis. Gaan we al??


En terwijl ik voor mijn geestesoog alle huil en gil partijen de revue laat passeren. Alle nek omklemmingen bij het betreden van een zwembad weer voel. Hou ik mijn hart vast.


Maar zij, zij blijft huppelen.
Zij blijft stralen, want zij mag zwemmen.
Met een meester, en jongetjes. Mama zwemmen is toch alleen voor meisjes?
Mama er zit wel heel veel water in dat bad.
Mama kijk als ik mijn voet nat maak, maak ik afdrukken van mijn voet.
Nee mama het is niet glad.
Mama mag ik al.


Zonder schroom stapt zij naar binnen, en huppelt zo het water in.
Mam ik ging wel twee keer onderwater met mijn ogen open en mijn mond dicht!