dinsdag 17 april 2012

Schoolplein ontgroening.

Er was kennelijk een conflict. 
Een conflict waar ik geen weet van had. 
Er was kennelijk een conflict met mijn fiets. 
Kennelijk was er een hiërarchie. Een hiërarchie over waar nieuwkomende onderbouwmoeders hun fiets moesten parkeren. 
Maar ik, ik als onschuldige onwetender had daar geen weet van. 
En zo vond ik mij regelmatig onwetend ingeklemd door meer ervaren onderbouwmoeders. Die geen centimeter weken, en met luid opzienbaar hun kroost de schuld gaven. 
En ik was verwonderd. 
Ik vroeg mij verwonderd af, of ik soms iets gemist had. 
Of ik misschien op een plekje stond die bestemd was voor een ander. 
Ik was ook verward, ik was verward en zocht de oorzaak bij mijzelf. Ik dacht wat doe ik verkeerd. Wat zie ik niet ondanks al mijn onderbouw ervaring. Wat mis ik hier. Hoe komt het dat ik met al mijn onderbouw ervaring niet weet waar ik mijn fiets moet parkeren.
Want ik dacht dat moeders deze fase al sinds de kleuterschool ontgroeit waren. Ik dacht dat we volwassen waren en daar allemaal met hetzelfde doel stonden.
Ik deelde mijn zorgen. 
Ik deelde mijn zorgen, en mijn zorgen kregen dankzij haar een naam. 
En elke keer als mijn fiets werd omringd en ingeklemd zong ik mijn eigen mantra. Zong ik mijn mantra met een glimlach om de lippen. 

18 opmerkingen:

  1. Henk ♥

    Mooi geschreven trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. waaaahahahahahaha! henkiiiieeee! :) schoolpleinperikelen.... pffff.... onze henk houdt zioh gedeist ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze Henk is zelfs in winkels vervelend!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh bah,moeders zijn soms erger dan de kinderen ;)
    (blij dat ik niet meer zo vaak op school kom)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. geen ervaring mee,je hebt het weer kostelijk geschreven

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Maar allé is dat nu het goede voorbeeld geven?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh, zo herkenbaar.
    Hoe moeders soms vervallen in het gedrag van hun koters... Is het projectie?
    Mooi geschreven ook!
    Ik heb ook zo vaak dat ik me afvraag of ik iets heb gemist, of ik het wel goed doe.
    Als het dan echt belangrijk is, zal iemand het me wel vertellen denk ik dan. Wat een toestand!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. GO FOR IT GIRL-en laat de rest lekker in de stront zakken-burgerlijk gedoe-walgelijk-xxx-Sil

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik sta altijd op dezelfde plek. Alleen. En daar kies ik bewust voor. Heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh ja.....ik herinner het me weer. Dat waren de momenten dat ik het niet erg vond dat ik maar 1 zoon heb gekregen.

    Groeten, Babette.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Kinderen kunnen soms onredelijk hard zijn voor elkaar...zeggen ze. Ze moeten het toch ergens vandaan hebben gehaald?
    Die rolmodellen toch!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Bah! En dan klagen dat kinderen zich zo a-sociaal gedragen?!
    Gewoon je schouders ophalen en beleefd blijven! Mijn oma zei altijd: wat gij niet wilt, dat u geschiedt. Doe dat ook een ander niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. En zo groeien de kinderen met a-sociaal volgens iedereen, echter krijgen ze alleen het verkeerde voorbeeld. Raar toch zoiets.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. haha, écht joh? ik geloof dat het bij ons nog wel meevalt. of ik ben zo naïef dat het niet tot me doordringt. ook prima. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Nou ja zeg, niet te geloven ... ik heb het sowieso niet zo op met schoolplein moeders .... ;-) maar misschien is dat wel weer raar van mij ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat heerlijk om te lezen, al vind ik het natuurlijk rot voor jou. Maar oh, dat er zoveel mensen zijn die dit herkennen, dat doet me erg goed. Ik ging al bijna aan mijzelve twijfelen. Bedankt Sjaantje!

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je even langs kwam, ik ♥ reacties!!