donderdag 9 mei 2013

Hoe een vitamine pilletje ons leven lijkt te veranderen.

Ruim 3 jaar geleden belande ik met een van de zoons door zijn vele buikpijn bij de kinderarts. Van onder tot boven werd hij doorgelicht. De conclusie leek in de darmen te liggen en met een pakket medicijnen werden wij huiswaarts gestuurd. De volgende jaren ging het op en neer, maar nooit maakte hij een week school vol. Wanhopig werd ik ervan als hij de ene na de andere dag ziek thuis bleef en al gauw elk schooljaar een verzuim van 50 procent had. Maar de kinderarts was uitbehandeld en ik zat thuis met een chronisch ziek kind, die met zijn pijnklachten moest leren leven.  Uiteindelijk gingen we samen naar de psycholoog in de hoop dat zij nog wat licht op de zaak kon werpen. Op haar advies zijn we weer begonnen met het weren van melkproducten en het bijslikken van vitamine D3 en foliumzuur. En hoewel ik sceptisch was, want was de oplossing zo eenvoudig??, heb ik inmiddels een ander kind. Mijn kind gaat naar school en heeft nog geen dag buikpijnklachten gehad. En hoewel ik nog elke ochtend bang ben te horen dat hij zich niet lekker voelt, word ik elke dag dat hij naar school gaat en dat hij zijn toetsen inhaalt en zijn achterstand bijwerkt, een beetje blijer. Zo jammer dat de kinderarts hier toendertijd nooit naar heeft gekeken, want dan was ons waarschijnlijk een hoop ellende bespaart gebleven.

9 opmerkingen:

  1. Soms is het inderdaad goed om iemand anders een zijn licht op de zaak te laten schijnen... Hopelijk hebben jullie nu inderdaad het juiste middel gevonden!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. artsen worden niet meer geschoold in voeding dus daar kijken ze dan ook niet naar.....goed dat je verder bent gaan zoeken. Kan je knul weer genieten!
    Ze zeggen het niet voor niets, alle ziekte komt uit de buik(darmen)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wonderlijk verhaal. Ik heb steeds minder vertrouwen in artsen, soms weten ze iets maar ook heel vaak niet. GElukkig dat het nu goed gaat! Echt heel blij voor jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. wat vaag dat die arts niet aan zoiets gedacht heeft. Gelukkig gaat het nu veel beter met hem. Wel grappig dat die psycholoog dat aanraadde. Toch net een ander vak.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. o fijn dat het nu goed gaat! Balen dat het zo lang heeft moeten duren terwijl de oplossing dan toch eigenlijk best simpel blijkt te zijn....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Meer en meer ontdek ik hoe zwaar (soms letterlijk) voeding soms kan wegen. Jeetjemina, wat een heerlijke wending in dit verhaal. Maar ook: wat jammer dat je dat niet eerder hebt geweten..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat was het 3 jaar lang ploeteren zeg! Bepaalde voedingsstoffen kunnen heel wat te weeg brengen. Ben blij voor je dat het ook echt werkt. Dat zo'n arts daar niet aan denkt.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dat het zo simpel kan zijn. Fijn dat het hem nu goed gaat, maar kan me je frustratie daarover ook wel voorstellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ook in mijn werk maak ik regelmatig mee dat artsen vaak alleen maar denken in de oplossing van medicatie, terwijl de oplossing vaak daar helemaal niet in zit. Wat fijn dat de psycholoog wel open stond hiervoor en meedacht vanuit een andere hoek.

    BeantwoordenVerwijderen

Wat leuk dat je even langs kwam, ik ♥ reacties!!